Sneeuwklassen

Klik hier om de foto’s van de sneeuwklassen te bekijken.

 

Dag 1

Na een fantastische busrit kwamen we gisteren om half acht aan in ons huis in Stanzach. Er stond lekkere groentesoep met een boterhammetje voor ons klaar. Daarna deelden we mee wie bij wie op de kamers lag en begonnen we aan een zware karwei: de valiezen naar boven slepen. Ons huis heeft drie verdiepingen. Ocharme de kinderen die op het bovenste verdiep een kamer hadden. De bedden werden gedekt, tanden werden gepoetst en pyjama’s werden aangedaan. Rond tien uur gingen de lichten uit. Op sommige kamers was het dadelijk muisstil, op andere daarentegen… Rond acht uur
deze ochtend was iedereen al klaar wakker. Een heerlijk ontbijt stond al op ons te wachten. Met boterhammetjes met gelei, choco, kaas, boterhamworst, smeerkaas, aardbeien yoghurt en cornflakes werden de buikjes goed gevuld. Deze nacht heeft het hier goed gesneeuwd. Dus na het ontbijt trokken we allemaal onze skibroeken aan en speelden we hier voor het huis in de sneeuw. We maakten een kleine wandeling naar het bos. Deze middag aten we een broodmaaltijd, omdat de bus ons al rond kwart voor twaalf kwam oppikken om de ski’s aan te passen. Het dichtdoen van de bindingen was een hele klus. Om twee uur ging onze eerste skiles van start. We splitsten ons op in drie groepen. De gevorderden hebben Harald als skileraar. De beginners hebben Celina en Michael als skileraars. Wat de kinderen na één uur tijd alweer konden, was verbazingwekkend. Ze doen het allemaal super goed. Heel fier zijn wij op hen! Om kwart over vier bracht Nancy, onze buschauffeur, ons terug naar Stanzach. Tijdens de busrit werd er hard mee gezongen op liedjes zoals ‘Ik moet zuipen’. Ambiance verzekerd! Om half vijf stond de warme choco voor ons al klaar met een lekker koekje. Daarna gingen de meisjes zich douchen, en vulden de jongens hun dagboek in. Momenteel zijn de rollen omgekeerd. Om half zeven eten we nog patatjes met broccoli en een cordon bleu. Deze avond spelen we nog een paar rondjes bingo. Onze prachtige prijzen liggen al klaar! Tijdens de bingo trakteren we de kinderen op chips en frisdrank. Onze kinderen genieten, dus wij ook. Tot morgen!

Dag 2

Deze ochtend werden de kinderen weer om acht uur gewekt. Het was op sommige kamers nog heel stil. Om half negen vulden we de buikjes met een stevig ontbijt. Ook deze nacht heeft het hier weer goed gesneeuwd. Gelukkig maar, want toen we hier op vrijdag arriveerden lag er nog maar bijzonder weinig sneeuw. Na het ontbijt deden we dan ook snel onze skibroeken weer aan om een stevige wandeling te maken in het bos. We genoten onderweg van het prachtige uitzicht op de bergen, de magnifieke natuur en het kabbelende riviertje. Op de brug die we tegenkwamen, hielden we een tussenstop om alle kinderen nog eens op de foto te zetten. Ondertussen werd er fijn gespeeld in de sneeuw, met sneeuwballen gegooid en van hellingen gegleden. Het was een heerlijke voormiddag. Iets voor de middag kwamen we terug aan bij ons huis. De kinderen kleedden zich snel om, want om
twaalf uur stond alweer een lekkere maaltijd op ons te wachten. Heerlijke broccolisoep (die door ALLE kinderen werd gegeten), rijst met kip en zoetzure saus en een appel of mandarijn als dessert. Na het middagmaal hielden we eventjes platte rust. Rond half drie gingen we terug naar buiten en namen we de sleeën en zakken mee. Niet ver van ons huis vonden we de ideale helling om af te sleeën. Wat hadden de kinderen plezier! Om vier uur stond de warme chocolademelk alweer klaar. Daarna gingen de jongens zich douchen en vulden de meisjes hun dagboeken in. Er werden ook wat gezelschapsspelletjes gespeeld. Deze avond eten we nog een lekkere broodmaaltijd. Als avondactiviteit ligt de quiz al klaar. Het belooft weer een gezellige avond te worden. Lieve ouders,
wees niet ongerust. De kinderen beleven hier de tijd van hun leven! Tot morgen!

Dag 3

Deze ochtend werden de kinderen weer om acht uur wakker gemaakt. De geur van overheerlijke wentelteefjes kwam ons op de trap al tegemoet. Na dit stevige ontbijt oefenden we nog eens op het aan- en uitdoen van de skilaarzen. Daarna kleedden we ons heel warm aan. Dat was ook nodig, want het is hier ijzig koud: -13°! We namen de bal en de sleetjes mee uit de garage. Er werden mooie sneeuwmannen gemaakt, er werd fijn gevoetbald en met de sleeën gegleden. De kinderen amuseerden zich enorm. Omdat het zo koud was, gingen we rond elf uur terug naar het huis. Daar kregen de kinderen eventjes vrije tijd. Om twaalf uur stond er alweer een overheerlijke maaltijd op ons te wachten: tomatensoep, patatjes met boontjes en een kotelet en een dame blanche als dessert. Na het eten deden we snel onze skikleren weer aan. Om half twee pikte de bus ons op voor onze tweede skiles. De beginners oefenden nog eens op het remmen en het maken van mooie bochten. We kregen voor het eerst een skipas om de bananenlift te nemen. Mooi in het spoor van onze skileraar kwamen we de berg af. Wat de kinderen op deze korte tijd al weer bij geleerd hebben, is ongelooflijk. We zijn super fier op hen! Rond half vijf stond de warme choco met een lekker koekje alweer op ons te wachten. Daarna douchten de jongens zich en vulden de meisjes hun dagboeken in. Deze avond eten we nog boterhammetjes met beleg. Om zeven uur gaan we hier in het dorpje nog karabijnschieten. Daar kijken we allemaal heel erg naar uit. We hebben het hier nog altijd reuze naar onze zin! Vele groetjes vanuit Tirol!

Dag 4

Omdat we vandaag in de voormiddag gingen skiën, werden de kinderen om kwart voor acht wakker gemaakt. Het was gisteren op de kamers heel snel stil. De vermoeidheid begint bij sommigen al een beetje toe te slaan. Om acht uur schoven we aan de ontbijttafel aan. Lekkere boterhammen met beleg gingen zeer vlot binnen. Om negen uur pikte de bus ons op om naar de skipiste te gaan. Zeer goed op tijd kwamen we daar aan en verdeelden we de skilatten. Die werden zeer gezwind aangedaan. Om tien uur ging onze derde skiles van start. De gevorderden namen samen met Harald de ankerlift tot helemaal bovenaan. De beginners namen met Michael en Celina de bananenlift en oefenden nog wat op het maken van mooie bochten. Rond elf uur kwam het zonnetje ons verwarmen. We hebben hier ongelooflijk veel geluk met het weer. Kunnen skiën bij temperaturen van -4° onder een stralende winterzon is echt de max! Ook zien we de kinderen nog steeds met rasse schreden vooruit gaan. Wat ze op deze korte alweer bij geleerd hebben, slaat ons echt met verstomming. Om twaalf uur gaven we onze skipassen weer af, deden we onze skilaarzen uit en stapten we de bus op. Aangekomen in het huis stond er alweer een lekkere maaltijd op ons te wachten: groentesoep, frietjes met tomaten, sla en komkommer en een schnitzel. De kookouders en ook wij, vinden het geweldig hoe goed ze allemaal kunnen eten. Na het middagmaal kwam de bus ons om half twee alweer ophalen om naar de Jöchelspitze te gaan. Deze was vernieuwd. Alle stoeltjes waren vervangen door telecabines. Hier konden de kinderen per acht in. De rit naar boven duurde maar zeven minuten, maar het uitzicht was spectaculair. Boven aangekomen hadden we een prachtig zicht op de verschillende bergen. We installeerden ons in het zonnetje op het terras en de kinderen werden getrakteerd op een drankje. Rond kwart over drie gingen we met de telecabines terug omlaag, waar de bus ons terug kwam ophalen. Om half vijf stond de warme choco al voor ons klaar. De kinderen zijn zich momenteel aan het douchen en er wordt nog gerepeteerd voor de bonte avond. Deze avond eten we nog hotdogs of boterhammen met beleg. Rond acht uur gaat dan onze bonte avond van start. Ook vandaag worden de kinderen nog eens getrakteerd op chips en frisdrank. Honger lijden kennen wij hier niet! Vele groetjes van ons allemaal! Tchüss!

Dag 5

Om acht uur werden de kinderen deze ochtend wakker gemaakt. In sommige kamers lagen kinderen nog heel vast te slapen. Een rijkelijk ontbijt met fruitsap, een hardgekookte eitje, chocolaatjes, yoghurt en boterhammen met beleg lagen al op ons te wachten. Na het ontbijt werden de kamers opgeruimd. En dat was zeer nodig! Om half elf pikte de bus ons op om naar Elbigenalp te gaan. Daar aangekomen splitsten we ons op in drie groepen. De eerste groep nam plaats in de arrenslee, getrokken door twee prachtige paarden. Ze maakten een prachtig tochtje door het sneeuwlandschap. De tweede groep ging souvenirs kopen en de derde groep bezocht het plaatselijke kerkje. Na het koude tochtje op de arrenslee kregen de kinderen nog een heerlijke warme chocomelk aangeboden. Rond kwart voor een wandelden we naar de skipiste. We installeerden ons op het zonovergoten terras om onze boterhammen op te eten. Ook daar kregen de kinderen nog een drankje aangeboden. Om twee uur ging onze laatste skiles dan van start. De beginners oefenden voor de wedstrijd van morgen. Ook vandaag werd er weer heel veel bij geleerd. Bewonderenswaardig wat ze allemaal op deze bijzonder korte tijd kunnen! Deze avond staat er nog een TOP activiteit op het programma: avondskiën en après-ski. De perfecte activiteit om een perfecte sneeuwklassen mee af te sluiten! Tot morgen voor ons allerlaatste verslag!

Dag 6

Na een fantastisch feestje gisterenavond in de skihut van Knittel, was het deze ochtend op sommige kamers nog super stil. Om half negen schoven we een laatste keer aan de ontbijttafel aan. De buiken werden gevuld met boterhammen met spek en ei. Om iets na negen wandelden we naar de bus, die ons naar de skipiste bracht. Vandaag stond de wedstrijd op het programma. We kregen van onze skileraars een vestje met een nummer. Dat deden we allemaal aan. Met de bananenlift gingen we omhoog en skieden we al een eerste keer van de berg. Daarna was het dan voor echt. Eén voor één slalomden we gezwind van de berg. De tijden werden opgenomen. Na de wedstrijd mochten de kinderen nog eventjes vrij skiën. Harald nam zijn groep nog een laatste keer mee de berg op. Juf Martine genoot van een tochtje met de sneeuwscooter met Armin. Rond twaalf uur werden de medailles en diploma’s uitgedeeld. Wat fier zijn wij op al onze kinderen! Ze hebben het stuk voor stuk super gedaan! Na de wedstrijd leverden we ons skimateriaal nog terug in. Voor een laatste keer reden we met Nancy, onze buschauffeur, naar Stanzach. De liedjes ‘Ik moet zuipen’, ‘Leef’ en ‘Adje voor de sfeer’ werden luidkeels mee gezongen. Rond één uur aten we nog groentesoep, spinaziepuree en fishsticks. De kinderen namen nog snel een douche. Daarna begonnen we aan de lastigste karwei van sneeuwklassen: kamers opruimen en inpakken. Slaapzakken werden terug in hun veel te kleine omhulsels gepropt, sokken en onderbroeken werden gesorteerd, kleren werden in de valiezen gestoken. Na veel gesleur, geprop en geduw geraakte elke valies toch ingepakt. Onze sterke jongens brachten ze naar beneden. Om half vijf aten we nog een boterhammetje met beleg. Een mooie muts van Jeka ligt nog op de kinderen te wachten. Straks krijgen ze ook nog een flesje water, een appel en een koek mee voor op de bus. Als alles goed gaat, zou die rond half acht voor onze deur moeten staan. Aan een ijltempo zullen de valiezen dan ingeladen worden en kunnen we huiswaarts trekken. Tenslotte zou ik nog heel graag een aantal mensen ENORM willen bedanken. In de eerste plaats de kinderen voor hun enthousiasme, hun doorzettingsvermogen en hun helpende handen. Ten tweede de kookouders die er elke dag voor gezorgd hebben dat we fantastisch lekker eten voorgeschoteld kregen. En tenslotte mijn TOP team: Willy, Jean-Marie, juf Kristel en juf Martine. Ik kon me echt geen betere sneeuwklasbegeleiders gedroomd hebben. Altijd stonden we voor elkaar klaar en samen hebben we ervoor gezorgd dat de kinderen de week van hun leven beleefd hebben. Recht uit het hart: DANKJEWEL! Tot morgenvroeg!

Vele groetjes,

Juf Ellen en haar TOP crew